En daar stond zij dan.

Een paar weken geleden was ik op het strand. Het was een schitterende dag zoals we er de laatste weken veel van hebben gehad. Omdat het een van mijn laatste vakantiedagen was, had ik besloten mijzelf samen met mijn man eens lekker te verwennen. In plaats van zelf eten en drinken mee te nemen besloot ik om eens lekker te gaan lunchen in een restaurantje aan het strand.

En zo zat ik daar, heerlijk te genieten.

Achter mij kwam een moeder met 3 kinderen zitten. Ze hadden alle spullen van het strand meegenomen, bang mogelijk voor diefstal. Het was een heel gesjouw want de moeder had veel spullen meegenomen naar het strand.

De kinderen wilden graag een tosti eten en moeder bestelde deze voor haar kinderen en ook 1 voor haarzelf. Het duurde lang voordat de bestelling werd gebracht en de zoons werden al wat ongeduldig. Wat moesten zij lang wachten.

Ik vond het ook wat lang duren voor 4 tosti’s, zat ik nog te denken.

Toen de tosti’s eindelijk gebracht werden en verorberd, vlogen de kinderen weg en lieten moeder daar staan met alle spullen.

Herkenbaar?

Ik vond het er triest uitzien. Uiteraard riep moeder haar zoons na maar die deden net of ze niets hoorden.

Het lukte moeder niet om alleen alle spullen in haar eentje mee te nemen en daar stond zij dan.

Heb je dit ook wel eens meegemaakt. Dat jij achter bleef met alle spullen die opgeruimd, gedragen enz moesten worden. Feestje gehad en daarna is iedereen gevlogen en wie kan het opruimen. Juist de ouders.

Zijn dit dan slechte kinderen? Moeten deze kinderen niet gestraft worden?

Nee, deze kinderen doen wat de meeste kinderen willen doen namelijk plezier maken, spelen. Zij hadden helemaal niet meer gedacht aan deze spullen. Deze zouden vanzelf wel weer op het strand verschijnen. Niet hun verantwoordelijkheid.

Kan dit niet anders?

Ja dit kan zeker anders.

Hilde en ik organiseren een gratis workshop “Opvoeden in de 21e eeuw” in de bibliotheek van De Lier. Nadat de eerste workshop op maandag 5 oktober binnen een paar dagen was volgeboekt, hebben Hilde en ik besloten om dezelfde week nog een workshop te organiseren en wel op donderdag 8 oktober van 19:00 tot 20:30 uur.

Als je kinderen medeverantwoordelijk maakt voor de spullen die meegaan naar het strand en daarover van te voren duidelijke afspraken maakt. Samen een lijst maken van alle spullen die meegaan en deze laten zien aan de kinderen. Vervolgens bespreken wie wat gaat meenemen en daar verantwoordelijk voor is.

Als kinderen dit van te voren weten en dit met hen is besproken is er een veel grotere kans dat de kinderen de spullen zouden meenemen uit het restaurant naar het strand. Het was namelijk hun verantwoordelijkheid zoals ze allemaal een verantwoordelijkheid hebben.

Veel van deze taken worden niet vooraf besproken en wij als ouders gaan er vanuit dat kinderen dit dan vanuit hun zelf gaan doen, dit zelf leren.

Dit is een misvatting. Verantwoordelijkheid dragen is een taak die wij als ouders onze kinderen moeten leren.

Ik heb gelukkig een lieve vriendin die mij jaren geleden er op wees dat ik bij het ophalen van mijn kinderen bij haar ( zij was een tijdje oppas voor mijn kinderen), ik automatisch de tassen van de kinderen droeg. Toen zij mij erop wees bedacht ik dat het inderdaad wel gek was dat ik iets voor de kinderen deed wat zij best zelf konden doen. Bovendien ontnam ik ze daarbij het oefenen in verantwoordelijkheid dragen voor je eigen spullen. Vanaf die dag heb ik dit niet meer gedaan en ik ben er nog steeds erg blij mee. Mijn kinderen dragen automatisch hun eigen tassen en zijn vaak ook bereid een ander te helpen dragen als diegene meer dan 1 tas heeft.   

Gelukkig voor bovenbeschreven moeder kwamen haar zoons na van loop van tijd terug om te vragen waar hun moeder nu bleef en waren zij bereid om te helpen dragen.

Herken je in bovenstaand verhaal. Maak je ook regelmatig me dat je kinderen nadat ze lol hebben gehad, er vandoor gaan en geen verantwoordelijkheid nemen om de spullen op te ruimen, om te helpe dragen enz en je wilt dit niet langer, laat het mij dan weten.

Er is namelijk wel een oplossing voor en je helpt niet alleen jezelf ermee maar ook je kinderen.

Want hoe zou het nu zijn geweest als bovenbeschreven moeder van te voren overleg had gehad me haar kinderen. Ze serieus betrokken had bij het organiseren van het uitje naar het strand. Wie heeft ideeën, hoe gaan we het doen, wie doet wat?

Na afloop van het etentje hadden de kinderen hun eigen spullen gepakt, zoals afgesproken. Moeder had niet boos hoeven worden, niet verdrietig hoeven zijn. Ze hadden met elkaar weer terug naar het strand kunnen gaan.

We willen dit allemaal toch als ouder. Dit lijkt sprookjesachtig, het ideale kind maar er is niets sprookjesachtig aan. Alles heeft te maken met de manier waarop jij als ouder je kinderen benaderd.

Wil je dit ook leren!

Dit kan. Hilde en ik organiseren een gratis workshop “Opvoeden in de 21e eeuw” in de bibliotheek van De Lier. Nadat de eerste workshop op maandag 5 oktober binnen een paar dagen was volgeboekt, hebben Hilde en ik besloten om dezelfde week nog een workshop te organiseren en wel op donderdag 8 oktober van 19:00 tot 20:30 uur.

Meld je nu aan want vol is vol.

HIER AANMELDEN

Erbij horen en van betekenis zijn

 

Afgelopen week weer getroffen door het verhaal van een jonge man. Hij vertelde me dat hij nu zo aan het worstelen is met zijn verleden. Hij is er  achter gekomen dat hij eigenlijk zijn hele leven al zo zijn best heeft gedaan om zo goed mogelijk te presteren. Zowel op school als in de thuissituatie.  Vader helpen in zijn bedrijf en daarnaast keihard leren. Hij was van de basisschool naar de MAVO gegaan. Vervolgens ging hij door naar de HAVO en tenslotte besloot hij aansluitend ook nog VWO te gaan doen. Alle opleidingen sloot hij cum laude af met eindcijfers als een 10 voor biologie en een 9 voor zowel natuurkunde als scheikunde. Maar op de universiteit ging het mis. Zijn lichaam ging protesteren. Er waren ineens zoveel ballen in de lucht te houden: nieuwe omgeving, op jezelf wonen, nieuwe vriendschappen en vooral nieuwe studie. Hij wilde het allemaal goed doen maar dat ging niet goed. Hij belandde in een vreselijke burn-out.

Na veel therapie is hij erachter gekomen dat hij als kind besloten had dat hij heel erg zijn best moest doen om van betekenis te zijn en erbij te horen. Dat hij zichzelf daarbij een veel te grote druk oplegde en zichzelf daardoor te kort deed, kon hij toen niet nog niet bedenken. Hij was immers maar een kind.  Deze jongeman probeert nu voorzichtig te gaan voelen welke behoeften hij heeft.

Wil je als je ouder niet dat je kind blijft verder lopen met verkeerde overtuigingen, schrijf je dan nu in voor de cursus Positive Discipline. Deze start weer op woensdagavond 16 oktober en wordt gegeven in de praktijk van Reiswijze aan de Heliotroop 23a te ‘s Gravenzande

Kinderen weten nog niet hoe zij deze belangrijke behoefte,  volgens Alfred Adler en Rudolf Dreikurs de belangrijkste behoeften van een mens, kunnen uiten. Hierdoor gedragen zij zich soms in de ogen van volwassenen lastig, vervelend, storend enz. Overtuigingen die hier achter kunnen zitten zijn:

  1. Ik hoor erbij als jij me aandacht geeft
  2. k hoor erbij als ik de baas ben
  3. Ik hoor er niet bij en dat doet me pijn, dus kwets ik terug.
  4. Ik hoor er niet bij en geef het op.

 

Recent onderzoek heeft aangetoond dat kinderen vanaf hun geboorte zijn ‘aangelegd’ om zich met anderen te verbinden en dat kinderen die zich in de gemeenschap, gezin en school verbonden voelen, zich erbij voelen horen, minder geneigd zijn om zich te misdragen.

Herkent u deze uitdagingen:

  • Niet luisteren
  • Driftbuien
  • Gebrek aan motivatie
  • Gedoe in de ochtend
  • Gedoe met bedtijd

Mogelijk hebben kinderen verkeerde overtuigingen hoe zij hun belangrijkste behoefte namelijk “van belang zijn en erbij horen” kunnen bereiken.  En het is aan ons, volwassenen, om deze boodschap achter het gedrag van onze kinderen te vinden.

Hoe je dat moet doen? Dat kan je leren in de training Positive Discipline. Wil je alvast kennismaken, kom dan naar de gratis workshop die maandagavond 7 oktober wordt gegeven in de bibliotheek van  Monster.

Graag van te voren aanmelden via  mariska@reiswijze.nl

 

Kan je deze avond niet maar wil je wel meer weten over deze training, klik dan op https://www.reiswijze.nl/opvoedondersteuning/. U leest dan alle informatie over deze training.

 

Woensdagavond 16 oktober gaat er weer een training in ’s Gravenzande van start. Er zijn nog plaatsen vrij.

Aanmelden voor de training kan je doen door een mail te sturen naar Mariska@reiswijze.nl

Hoe blijf ik uit een strijd met mijn kind

Ook weer eens in eens in een strijd met je kind terechtgekomen? Hoe krijgen kinderen dit toch iedere keer voor elkaar? Maar vooral hoe kunnen we ervoor zorgen dat we niet in deze strijd terechtkomen?

Afgelopen week gaf ik ouders een tip uit de training Positive Discipline namelijk vraag eens om een knuffel op het moment dat je kind tekeergaat tegen je.

Vraag om een knuffel, omdat jij die nodig hebt. Vraag: “Ik heb behoefte aan een knuffel, mag ik een knuffel van je?”

Zo mooi om te horen, een week later, dat het gewerkt had. Ouders waren verbaasd over het positieve effect. Hoe kan dit?

Wat doet een knuffel?

Zit je in een machtsstrijd of heb je een discussie, dan kan het onverwachte doen (vragen om een knuffel omdat jij die nodig hebt) geweldige resultaten tot gevolg hebben. Het vragen om een knuffel is een manier om machtsstrijd en wraakneming te ontkrachten. Jij hebt die knuffel even hard, of misschien wel harder nodig dan de ander.
Is het fijn tussen jullie, voel je je verbonden, heb je een goede connectie met elkaar? Dan wordt die band nog extra versterkt.

knuffel moeder kind

Hoe dan?
Wij mensen zijn sociale wezens en we hebben geslaagde sociale relaties met elkaar/anderen nodig om ons gelukkig te voelen. We willen het gevoel hebben dat we erbij horen en van belang zijn. Dat alles ligt besloten in de vraag om een knuffel. Eigenlijk zeg je: jij bent belangrijk voor mij, ik wil onze band verstevigen, ik wil je even vasthouden en laten weten hoe belangrijk je voor mij bent.
Jij bent voor mij belangrijker dan ons meningsverschil, jij bent belangrijker dan de machtsstrijd waar we in zitten. Voor jezelf doet het wonderen omdat je de tijd neemt om te kalmeren als je in een discussie zit. Denk aan de werking van je brein, je brein krijgt andere, kalmerende signalen door. En voor degenen die de cursus hebben gedaan: weet je nog – het brein in je handpalm…

Trouwens, mocht je in een machtsstrijd of een discussie verwikkeld zitten, verwacht dan niet dat de ander meteen op je toe rent,  je een knuffel geeft en dat dan alles goed is. Geef het tijd, geef aan dat je graag een knuffel zou willen en laat het dan staan, ga je eigen ding doen. En geef aan dat je er bent voor de ander als hij/zij eraan toe is.

Vraag eens om een knuffel. Vraag eens wat vaker om een knuffel. Vraag elke dag om knuffels.
Aan je jonge kind of aan je partner, aan je ouders, aan je puber of aan je volwassen kind. En nee, ze zijn nooit te oud voor een knuffel, ook al denken ze van wel.

Wil je nog meer tips en handvatten om je kind te begeleiden tot weerbare, zelfstandige, sociale volwassenen, schrijf je dan in voor:

de training Positive Discipline die woensdagavond 9 januari 2019 in de praktijk van Reiswijze te ’s-Gravenzande van start gaat.

En leuk om te weten:
Iedereen die zich voor 31 December 2018 inschrijft voor deze training, ontvangt gratis het boek Positive Discipline (in het Nederlands) en de werkmap ter waarde van € 50,-.

Aanmelden gaat heel eenvoudig door een mail te sturen naar mariska@reiswijze.nl

logo positive discipline


 

Positive Discipline

Gisteren mijn eerste les Positive Discipline gegeven aan enthousiaste ouders. In deze training van 6 bijeenkomsten leren ouders handvatten om hun kinderen die vaardigheden en eigenschappen te helpen ontwikkelen die zij hun kinderen graag gunnen. Het gaat hierbij om eigenschappen en vaardigheden zoals: geloof in eigen kunnen, zelf-discipline, veerkracht, zelfvertrouwen en moed, communicatie vaardigheden, probleem oplossende vaardigheden enz. Onbedoeld zijn we niet altijd bezig met het ontwikkelen van deze vaardigheden doordat we ons laten ontmoedigen door de uitdagingen die onze kinderen ons stellen. Uitdagingen als:
Niet luisteren, tegenspreken, gebrek aan motivatie, grof taalgebruik, problemen met huiswerk, gedoe in de ochtend, gedoe met bedtijd, driftbuien, sociale media enz.
Na de eerste les hebben ouders al handvatten waarmee zij een aantal van deze genoemde uitdagingen aan gaan pakken. Nieuwsgierig geworden of deze training ook iets voor u kan betekenen. Op 9 januari 2019 start ik een nieuwe training in mijn praktijk aan de Heliotroop 23a te ’s Gravenzande. Aanmelden voor deze training en of meer informatie kunt u krijgen door een mail te sturen naar mariska@reiswijze.nl
Ik hoor u graag. Beschouw het als een cadeau voor uzelf maar ook voor uw kind(eren).